Francja

Caen (199,5 tys. mieszkańców), stolica departamentu Calvados i zarazem jedno z najważniejszych miast Normandii, bardzo ucierpiało w wyniku ciężkich walk latem 1944 r. Znaczna część zabudowy legła w gruzach. Mimo to warto tu przyjechać ze względu na zabytki, które przetrwały wojnę, a także ciekawe muzea.

Caen może też być bazą wypadową do zwiedzania normandzkich plaż, sławnych dzięki wielkiej operacji desantowej 6 VI 1944 r.

Caen zostało założone przez Wilhelma Zdobywcę w drugiej połowie XI w. jako jego najważniejsza rezydencja z zamkiem. Wraz ze swą żoną Matyldą, córką hrabiego Flandrii, ufundował dwa (męskie i żeńskie) opactwa, które do dziś są ozdobą miasta.

Podczas wojny stuletniej dwukrotnie (w 1346 i 1417 r.) Caen było zdobyte i zniszczone przez Anglików, by w 1450 r. powrócić do Francji. Rozkwit ośrodka nastąpił w XVI w. i był związany z francuskimi wyprawami dalekomorskimi do Ameryki i Afryki.

W okresie wojen religijnych znalazło się tu wielu protestantów i z tego powodu Caen znacznie ucierpiało. W czasie rewolucji w latach 1789–1799 było ośrodkiem żyrondystów, sprzeciwiających się terrorowi jakobinów. Podczas II wojny światowej poniosło duże straty w wyniku zaciętych walk pomiędzy wojskami hitlerowskimi a aliantami. Choć według planów miało być zajęte zaraz po inwazji 6 VI 1944 r. przez oddziały kanadyjskie, zostało ostatecznie zdobyte dopiero z początkiem lipca.

Zniszczone miasto po wojnie odbudowano.

Dziś, dzięki kanałowi przekopanemu wzdłuż rzeki Orne, jest sporym morskim portem – pływają stąd nawet promy do angielskiego Portsmouth.